Vrijwel elke ouder in deze situatie vraagt wanneer je het vertelt. Het onderzoek en de verhalen van volwassen donorkinderen wijzen dezelfde kant op.
Vroeg, en altijd
Het gaat het best in gezinnen waar er nooit een moment van vertellen was, omdat het kind het altijd al wist. Een driejarige begrijpt de techniek niet en begrijpt uitstekend dat zij gewenst was en dat een aardig iemand heeft geholpen. De informatie groeit met hen mee.
Waarom “als ze ouder zijn” mislukt
Twee redenen. Het maakt er een geheim van, en kinderen voelen de vorm van een geheim lang voordat ze de inhoud kennen. En het maakt van een feit een onthulling — dezelfde informatie die op vierjarige leeftijd gewoon was, wordt op veertienjarige leeftijd iets dat verborgen is gehouden.
Hoe het per leeftijd klinkt
Kleuters: zij was gewenst, en iemand heeft geholpen. Basisschool: de biologie, eenvoudig, en dat gezinnen op verschillende manieren ontstaan. Puberteit: de details, eerlijk, inclusief wat je niet weet. Volwassenheid: wat zij ook maar vragen.
De vraag die je niet in de hand hebt
Of zij de donor zullen willen vinden. Wat je wél bepaalt is of zij daarvoor achter je rug om moeten — en of de informatie überhaupt bestaat, wat nu wordt beslist.
Als je het nog niet hebt verteld
Eerder is beter dan later, en later is veel beter dan een DNA-test. Commerciële afstammingstests hebben het geheim in de praktijk onhoudbaar gemaakt.